når eg klarar livet utenat
på kryss og tvers og langs
og når eg ikkje klarar nokon ting
og slåss imot min angst,
då er du min

når eg veit at du er det beste eg kunne hatt,
då eg vakna i dag tidleg og når me legg oss att i natt,
då er du min

mange er snille og mange er pene
men du er min kjære vakre vene,
så endelaust blinkande fin,
du er min

eg har kje fine titlar og eg gjer deg ikkje rik
eg er den eg er og du vil visst ha meg slik,
du er min

om dagane vert tunge
og om me får ein unge
og om eg vert så sjuk at eg hostar opp ei lunge,
då er du min

du er min beste grunn til å leva
mellom alt som rauk og brast,
du er tusen sterke nevar som held meg ganske fast,
du er min

når du vekkjer meg med kaffi
og eg vekkjer deg med snork,
når eg ikkje gidd å stå opp fordi allting er eit ork,
då er du min

når me ein gong ser attende på det som skjer i dag
og når me deler ein rullator etter hundre år i lag,
då er du min

når eg får stryka deg i håret
og turka bort ei tåre
og bita deg i øyra mens eg klyper deg i låret,
då er du min

du er min, du er min
i regn og i vind,
i alt som blæs bort og forsvinn
står du att og ventar på kjærasten din,
du er min

når eg stotrar og tykkjer det er litt vanskeleg
å finna ord som seier kor glad eg er i deg,
då er du min

så lenge du vert elska, så lenge du kjem fyrst,
så lenge eg er god for deg og så lenge du har lyst
er du min

så lenge eg har pust og så lenge eg har vett
vil eg ropa ut til alle at du er min Elisabeth,
du er min